< Back to the Vaseline healing project
DAG 1 & 2: MADABA & AL MAFRAQ
Lees deel één van ons dagboek in Jordanië.

20% van de mensen die nu in Jordanië wonen zijn Syrische vluchtelingen, en Madaba is één van de steden die meer landinwaarts ligt waar veel Syriërs zich hebben gevestigd.

De tijdelijke kliniek waar we waren in Madaba behandelde 850 patiënten voor uiteenlopende zaken - interne geneeskunde, tandheelkunde, oogheelkunde, evenals dermatologie. In de dermatologietent zagen we 90 patiënten met verschillende huidaandoeningen, met name droge huid, eczeem, onbehandelde huidzweren als gevolg van diabetes, rosacea, acne en meer.

Twee gevallen in het bijzonder vielen op, omdat hun huid zo droog was dat hij gebarsten was en ontstoken was geraakt. Een klein probleem dat uiteindelijk grote gevolgen had. Ze gingen naar huis met medicijnen, gaas en heel veel Vaseline Petroleum Jelly om te helpen met het herstel van de huid.

Een klein meisje kwam langs om te zien of de artsen iets konden doen aan haar littekens. Haar familie vluchtte voor een luchtaanval. Ze rende door het puin en liep verwondingen op aan haar gezicht.

Dr. Grace Bandow was even stil en zei tegen onze vertaler: "Ik kan niets doen aan haar littekens, maar we gaan dit meisje iets positiefs vertellen.  Even nadenken... Toen vertelde ze het meisje dat we soms littekens oplopen door bepaalde ervaringen en dat ervaringen ons sterker maken. Dus haar littekens zijn mooi, omdat ze laten zien dat ze sterk en dapper is.

Dag Twee - Al Mafraq

Op weg naar Al Mafraq, een dorpje vlak naast een kleiner vluchtelingenkamp bij de grens met Irak, vertelde een dokter uit Jordanië die bij ons was ons meer over Syrië. Hij zei dat Syrië ooit een rijk land was. Het heeft natuurlijke hulpbronnen zoals gas en olie, en veel water, zodat het vruchtbaar en groen is.

De Syriërs in Jordanië zijn dankbaar dat ze daar veilig zijn, maar willen graag terug naar huis.  Naast het feit dat ze ontheemd zijn vinden ze Jordanië een moeilijke omgeving om in te leven, en omdat er steeds meer vluchtelingen in Jordanië zijn, voelen ze zich steeds minder welkom.

Daar moest ik aan denken toen er een vrouw binnenkwam gekleed in een volledige nikab. Ze zei dat ze thuis in Syrië een hidjab droeg (hoofddoek die het gezicht niet bedekt), maar dat ze zich in Jordanië zo schaamde dat ze haar gezicht wilde verbergen. Ze was een trots mens en vond het niet fijn om afhankelijk te zijn van anderen.

Verder zagen we een man uit één van de steden die aan het begin van het conflict onder vuur kwamen te liggen.  Hij vertelde ons een verschrikkelijk verhaal. Hij probeerde een buurman te redden tijdens een raketaanval en werd geraakt.  Hij probeerde 16 dagen lang, zwaargewond, te ontsnappen via de grens van Jordanië.  Tegen de tijd dat hij medische zorg ontving, was het al te laat om veel van zijn verwondingen te genezen.  Hij loopt met een stok en heeft nog maar één arm die hij kan gebruiken.  Maar hij leefde nog, kon lopen, en zijn directe familie wist ook te ontkomen. Zijn dochtertjes gingen langs bij de kinderarts en de tandarts.

In totaal behandelden we ongeveer 130 patiënten.  Een gezin van vijf mensen klaagde over een droge, jeukende huid waarvan ze bijna meteen last kregen toen ze 2 jaar geleden aankwamen en die maar niet weggaat.  Ze gingen weg met een eczeembehandeling en Vaseline Petroleum Jelly tegen hun droge huid.  Dit is waarschijnlijk de meest voorkomende klacht.  Dat en melasma.  Syriërs hebben vaak een vrij lichte huid en de continue blootstelling aan zonlicht is slecht voor ze.

< Back to the Vaseline healing project